Uzbrojenie powstańców styczniowych było jednym z najbardziej zróżnicowanych i problematycznych elementów walki zbrojnej. Wynikało to zarówno z nagłej decyzji o wybuchu powstania, jak i z ograniczonych możliwości organizacyjnych oraz logistycznych. Oddziały formowane były często w pośpiechu, a dostęp do broni zależał od lokalnych zasobów, zdobyczy wojennych oraz skuteczności działań konspiracyjnych.

Mundury były chyba najmniej jednolitym elementem umundurowania uczestników powstania. Podobnie jak inne jego elementy, były zazwyczaj przystosowaną odzieżą cywilną. A to z kolei oznaczało, że pojawiały się tu ubrania o charakterze typowo polskim, nawiązujące do konkretnych grup społecznych.